Brecht (19) en Hanne (18) waren een week lang
Uitvaartverzorger

Hanne: De dood en ik, wij hebben niet echt een klik. De dood maakt mij bang. En toch zijn er mensen die een speciale band hebben met de dood. Dat leer ik in dierencrematorium Somnia. Waarom stopt niet iedereen zijn dier onder de grond? Als uitvaartverzorger gaan Brecht en ik op zoek naar het antwoord. In één week ontvangen we vijftig mensen die hun dier laten cremeren. Vooral de familie kat en hond zijn trouwe klanten, maar ook de goudvis, uil, het ratje passeren. Allemaal dood weliswaar.

Koude vacht, warm afscheid

Koude vacht, warm afscheid

Overdag blijft mijn brooddoos onaangeroerd. Het luid gesnik, de koude vachten en de vieze geur van de ovens nemen mijn eetlust weg. Ik werd ongelukkig omdat ik er niet vrolijk kon en mocht zijn. Om deze job langer dan één week vol te houden, ben je best een grote dierenvriend. Brecht en ik zijn dat niet, waardoor de job ons moeilijk afgaat. We hebben het er ook lastig mee dat we de mensen niet zichtbaar kunnen helpen. “Ik wist niet wat gezegd”, beschrijft Brecht in zijn jobrapport.

De mensen komen in tranen binnen en stappen al wenend buiten. Frustrerend.

— Hanne

Als uitvaartverzorger vang je de baasjes en hun tranen op en regel je de papierrompslomp. Volgens de wetgeving betekent ‘levende wezens cremeren’ ‘verwerken tot afval’, en dat moet administratief verlopen volgens de regels. Cremeer je het dier individueel of in groep, wil het baasje de as mee in een urne of een doosje of toch liever uitstrooien op de strooiweide? Wil je een doodsprentje, of eerder een rouwtafel? Aan elke wens hangt een prijskaartje vast. Gemiddeld kost een dierencrematie € 150, maar de factuur kan snel oplopen tot € 300.

Zacht van buiten – beetje hard van binnen

In België bestaan acht dierencrematoria. De regering legt hen strenge regels op om er ééntje op te starten. Coaches Dominique en Carla leiden samen het dierencrematorium. “We switchen tussen werken met mensen en dieren, tussen emoties en machines (de ovens). En dat gedurende acht crematies per dag,” vertelt Carla. De job is zeker niet voor iedereen weggelegd. “Je moet de verschillende knoppen in je hoofd goed kunnen besturen.”

“Een crematorium voor huisdieren, bestaat dat?”

Je kan ze toch niet op een hoop smijten.

— Dominique

“Veel mensen begrijpen ons niet.” -Carla-

“Het is vervelend dat wij onze job vaak moeten verantwoorden,” vult Dominique aan. “Een dierencrematie is voor ons niet anders dan een humane crematie. Ook van dieren willen we in stijl afscheid nemen. Het helpt de mensen tijdens het rouwproces. Wij respecteren de mening van de ander. Respecteer alsjeblieft ook die van ons.” Brecht heeft het er moeilijk mee. Zijn hond begroef hij in de tuin, met een zelf getimmerd kruisje erop.

Stijve Tarzan en zware Lola

oven

Kat van 10 kg, 60 minuten op 800 graden

Goed met mensen kunnen omgaan, maar ook je hoofd bij de zaak houden, da’s een noodzaak. De as van Tarzan in de urne van Lola, zo’n fout kan je je niet permitteren. De oven haalt gemakkelijk duizend graden. Een dier leg je best snel en precies in de oven, uit bescherming voor je eigen pels. Dode dieren werken ook niet mee als je ze draagt: ze zijn zwaar en stijf en dat maakt het praktische werk vaak lastig en moeilijk.

Ik heb twee dagen nodig gehad voordat ik een dood dier kon aanraken.

— Hanne

Ergens hoop ik dat de uitvaartverzorgers tussendoor zo af en toe eens goed kunnen lachen, desnoods met zwarte humor, want anders houd je dergelijke jobs heel moeilijk vol.

– Hanne –


 

Meer uitvaartverzorger

 

2 reacties op “Uitvaartverzorger”

  1. Amber zegt:

    Respect, ik zou het niet kunnen. Andere mensen hun verdriet aanvoelen, de dode huisdieren zien en ze dan nog eens in een warme oven steken. Ik zou het echt niet over m’n hart krijgen..

  2. lennert zegt:

    zelf zou ik deze job ook eens willen proberen, het lijkt me interessant om in een sector te werken waar dood centraal staat.

Brecht en Hanne waren ook