Brecht (19) en Hanne (18) waren een week lang
Technicus

Als er iets gebeurt, hebben wij het op ons geweten!

— Hanne

Hanne: De eerste job van veertig weken werken en Brecht en ik mogen al direct onze stalen werkmansschoenen uit de kast halen. De job technicus kan al mooi beginnen blinken op onze cv’s. Het is drie uur ’s ochtends en ik zit al in de auto, richting werk. Ik weet niet of vrolijk zijn en lachen mij dan al lukt. Coach Jürgen gaat me alles over techniek en veiligheid leren. Kan ik die technische boterham wel verteren? Kijk en lees mee.

Noodstop

DSCF2527Om zes uur staat Jürgen, technicus bij Bellewaerde Park, vrolijk te zwaaien aan de parkpoort. Zo vroeg en al zo vrolijk… Ons eerste werk is de Niagara checken, een waterattractie. Tot op vandaag heb ik er nooit bij stil gestaan dat alle attracties, iedere morgen opnieuw, gecontroleerd moeten worden. We checken ook de wachtpoorten. Met een zaklamp gaan we op zoek naar abnormale dingen; je weet maar nooit wie zich in die rijen verstopt. Jürgen kent alle machines door en door. Een pompje dat niet werkt, dat hoort hij. Een leiding die lekt, hij heeft het geroken. Straf. Mijn zintuigen zijn nog niet zo getraind. Ook ‘boot vier’ is vandaag aan de beurt voor controle. Dat vertelt een planning aan de muur ons. Geen lekken te zien. De bezoekers van boot vier hebben dikke chance vandaag.

DSCF3146Volgende post is de controlehut. Van Jürgen mag ik zelf op de knoppen drukken. Wo-ow! Hier droom ik al jaren van. Ik ben een technieker dus mag dat, al houdt Jürgen wel een oogje in het zeil. Al die flikkerende lichtjes en knoppen, het lijkt wel Kerstmis. Ik druk de noodstop in. Nu kan ik de attractie veilig inspecteren en ben ik zeker dat er geen wagentjes op mij af komen.

Ik word mama

“Als technieker verandert je gezinssituatie”, legt Jürgen me uit. Van gisteren op vandaag ben ik plots mama geworden van tienduizend kinderen. Big mama Hanne!

Zou ik mijn kind op deze attractie laten gaan?

— Coach Jürgen

Dat denken de technici elke keer bij hun controles. Als het antwoord daarop ja is, zetten ze hun handtekening op het controleblad. Zolang er geen handtekening staat, opent de attractie niet.

Knutselen voor gevorderden

Er is één woord waarmee Jürgen me continu om de oren slaat: veiligheid. Pfff, ik wist niet dat een woord als veiligheid zo de sfeer kan bepalen. Alles is van moeten. In ‘de smesse’ (het knutselhol van de Ieperse technici) malen ze er niet om om dat woord ‘duuzend’ keer te roepen. Naast technici, kan je hen ook knutselaars noemen, maar dan voor gevorderden. Het wordt mij langzaam duidelijk dat ik nog niet zo gevorderd ben. Een echte technicus ben ik nog lang niet, maar de boterham smaakt mij wel.

De meeste mannen die hier werken, hebben een verleden als automechanieker, garagist of als technicus in een ander bedrijf. “Een beetje feeling met de sector is wel een voordeel om hier binnen te geraken”, zegt Jürgen. Staat genoteerd.

Kapotte ogen

Van een technicus verwacht ik smeer aan de handen, en ook wat rond de oren, en vettige moppen ook. Smeer en voze moppen zijn zeker aanwezig onder de technici, maar er is nog veel meer. Brecht kruipt in het water voor een waterinspectie, ik test de intercom en de communicatiemiddelen. “Blijven zitten alstublieft!” Gunter D zou hier met zijn botsautomix z’n hartje ophalen.

Ik loop Brecht tegen het lijf in de ‘smesse’. Jürgen leert ons lassen. Mijn hoogtepunt op vlak van stoerheid. Ik heb gelast, ja, met zo’n vonkenmachien en een kap tegen lasogen. Jürgen zijn enthousiasme over onze prestatie is wat flauwtjes, maar ik ben echt heel blij met wat ik gefabriceerd heb.

Jürgen zijn enthousiasme over onze prestatie is wat flauwtjes.

Jürgen zijn enthousiasme over onze prestatie is wat flauwtjes.

Het park in wintermodus

Terwijl Brecht aan het uitzoeken is of zijn ogen nu echt kapot zijn, ga ik verder op stap achter de schermen van de attracties. Heel wat collega’s kijken nu al uit naar Halloween. Ze bouwen mee aan de decors en brengen alles tiptop in orde. Na Halloween start het winterseizoen en verandert de planning van de technici. Dan is het park gesloten, maar de technici hebben hun handen vol. Ze pakken attracties grondig aan en verrichten grote reparaties.

In de winter draagt iedereen een lange onderbroek

— Coach Jürgen

In de winter dragen de technici hetzelfde uniform, alleen de onderbroek verandert. Dat is geen gezicht, maar bij vijf graden en snijdende wind is dat geen overbodige luxe.

Zo zo, mijn eerste werkweek zit er al op. Ik weet nu dat purgeren betekent dat je vocht uit de leidingen gaat halen. Dat een dodemansknop de attractie stillegt als een attractiebediende bijvoorbeeld flauwvalt. En ik ontmaskerde het mysterie van Houdini. Dat kan ook jij, met dit filmpje.

-Hanne-


 

Meer techniek

2 reacties op “Technicus”

  1. bedankt voor de aangename dag en bedankt voor het toffe filmpje.

  2. julian depaepe zegt:

    heel erg boeient

Brecht en Hanne waren ook