Brecht (19) en Hanne (18) waren een week lang
Stoffeerder

Hanne: Bij Ikea stoelen kopen en die dan helemaal hacken en beter maken, het staat op het wow-zo-zot-zeg lijstje van stoffeerder Andy, mijn coach die me een week lang begeleid tijdens de job als stoffeerder. Niet dat hij graag dingen kapot maakt, hij maakt ze vooral graag opnieuw. Geen betere plek voor zo’n gevoelens dan een atelier van een stoffeerder. Brecht werkt zich in het zweet met de ontmanteling van de oude stoelen die de klant binnen brengt. Ik naai het nieuwe zitvlak vakkundig vast.

Een zetel is als een beeldhouwwerk, er bestaan geen twee dezelfde. – stoffeerder Walter

In België vind je nauwelijks nog tien stoffeerzaken. Stoffeerder, een met uitsterven bedreigd beroep, zo vertelt ook het internet mij. Bij ‘De Stoffeerder’ in Buggenhout merk ik daar niets van. Met een extreem lokale radiozender op de achtergrond werkt ervaren stoffeerder Andy de ene zetel na de andere af. “Een zetel volledig afwerken duurt ongeveer zes uur,” vertelt Andy me. Dat hij daar al twaalf jaar op oefent, vertelt hij er niet bij. De uren vliegen voorbij. Nochtans, de stoel neemt veel van mijn tijd, en mijn geduld.

Een job vol ambacht.

— Brecht

 

ontmanteling-coach

Met veel fors los

Een zitvlak van een zetel is niet zomaar een zitvlak. Dit bewijst Brecht in zijn videodagboekverslag. Een combinatie van mousse en stalen veren beschermt onze poep. Een zitvlak dat enkel uit mousse bestaat, zou de hemel betekenen voor onze bips. Maar financieel komt dat wat harder aan. Vandaar dus ook de vering, om zo meer mousse uit te sparen. Een stoel laten stofferen kost sowieso een pak geld. De ontmanteling, de vulling en het stofje spijzen de factuur. De meeste stoelen die het magazijn vullen, zijn dan ook van antieke komaf.

hanne niet

Een nietjesmachinuuuh, een schaartjuuuuuuh zijn mijn beste vrienden als stoffeerder. – H -

“Als er iets uit stof hersteld moet worden, weten familie en vrienden mij wel te vinden,” vertelt stoffeerder Andy. “Thuis naai ik zelf mijn broeken,” vertelt hij fier. “Ik ben altijd al een handig persoon geweest.” Ook het precisiewerk is hem niet vreemd. In het magazijn werken drie voltijdse stiksters. “En toch is het interessant dat je als stoffeerder zelf een naaimachine kan bedienen.” Ook Brecht ondergaat de naaimachine. Elke veer moet je zowel langs onder als langs boven perfect vast naaien. Ook de nagels moeten met het schietmachine op de juiste plaats. Een verdwaalde veer of een uitstekende nagel in de poep, daar lachen konten niet mee. De meeste stoffeerders doen het werk al rechtstaand. Indien mogelijk, werk ik vanop een stoel. Zo spaar ik mijn rug wat uit.

De kwaliteit speelt de baas

Brecht lukte het wel.

Brecht lukte het wel.

In twee dagen werk ik de hele stoel af, op de kleine spijkers na. Hier neemt Brecht het van me over. Andy checkt grondig mijn resultaat, voelt overal goed aan en timmert hier en daar wat bij. Het gaat immers niet om de tijd die in de stoel kruipt maar de kwaliteit die de stoffeerder aan de klant aflevert. Mijn werk is in orde. Na een week heb ik al last van beroep misvorming. Op elke stoel die ik ga zitten, moet ik even aan zijn poepke voelen. Sorry mama, maar de zetel thuis, daar zou ik ook eens graag eens in nieten.

- Hanne -


Alle foto's van alle jobs

 

4 reacties op “Stoffeerder”

  1. monique van de vyver zegt:

    Dit zijn ambachtelijke zaken om te koesteren. Ons erfgoed in een modern jasje !!!

  2. Stephanie Plasschaert zegt:

    Wauw, dit lijkt me heel leuk om te doen!!
    Bestaat er daar een opleiding voor?

Geef een reactie

Brecht en Hanne waren ook