Brecht (19) en Hanne (18) waren een week lang
Gids

Hanne: De minst leuke schooluitstappen waren voor mij de geleide bezoeken in musea. Erg technisch, oudbollig en saai. Meestal krijg je er zelfs een betweterige leerkracht bovenop de gids bij. Beïnvloed door die negatieve gidservaringen trek ik lichtjes benauwd richting de job van gids in het STAM, het stadsmuseum van Gent. Brecht en ik krijgen er een week lang de opdracht om zowel bejaarden, kinderen, als Erasmusstudenten het museum rond te leiden.

“Best geen okselvijvers.” – Hanne

Roadies - Gids - GR-28

Een echte gids weet waarover hij spreekt, ik weet niets over de geschiedenis, het heden en de toekomst van Gent. Gelukkig heb ik coach Miguel aan mijn zijde. Overdag gidst hij groepen in het STAM, maar ook in Gent zelf. ‘s Avonds leert hij leerling-gidsen alle kneepjes van het vak. Op die manier komt Miguel aan een voltijdse job als gids. De coach van Brecht, Christine, gidst in bijberoep, zoals de meesten.

 

‘Boek je bezoek’ is de schakel tussen de klant en de gids. In Gent is dat de organisatie die een gids op de gevraagde locatie voor je boekt en de administratie arrangeert. Handig, zeker voor de gids. Hoe meer talen je kent, hoe vaker je ingezet kan worden als gids.

Pubers zijn het moeilijkst, Chinezen het grappigst.

— coach Christine

Als gids heb je geen vast publiek. Maandag komen de gepensioneerden, dinsdag trek je met een bende studenten op pad en tegen het einde van de week moet je een groep lagere schoolkinderen weten te boeien. Die doelgroepswitch vergt veel van een gids. Ook moet je wel eens een andere taal in de mond nemen. Het is een groot pluspunt dat je andere talen spreekt. Zo kan je ook internationaal gezelschap gidsen. Hoe mijn coach Miguel zo zonder stress in een vreemde taal de mensen meesleurt in het verhaal, ik sta paf.

“Al skydivend de senioren over de lichtvloer gidsen.” – B –

600 boeken gidsmateriaal

Gidsen gaan verder dan wat informatie te googelen. “Thuis heb ik ongeveer zeshonderd boeken over de geschiedenis van Gent liggen,” expliqueert Miguel. Hij weet waarover hij praat en zorgt voor weetjes die je zonder gids niet kan ontfutselen. En zo hoort het ook. Maar alles weten, dat kan zelfs Wikipedia niet. Een gids blijft een mens en geen lopende encyclopedie. “En dat is net het grote voorbeeld:” schrijft Brecht in zijn jobrapport, “een gids past de rondleiding aan aan de doelgroep.”

Een gids moet vooral een mens blijven.

— Hanne

Vooral veel gesticuleren

Vooral veel gesticuleren

Mijn gidsontmaagding vindt plaats met een groep Erasmusstudenten. Onder hen, joepiehoera, niemand die Engels als moedertaal heeft. Ik kan het me permitteren om wat te stuntelen met mijn Engels. Met stevige okselvijvers prent ik mijn voorbereiding in mijn hoofd. “De mensen aankijken, interesse tonen in je publiek, en enthousiast zijn,” hoor ik Miguel nog herhalen. Nog meer opzoekwerk vooraf was niet slecht geweest. Tussen de studenten taffelde ook Tobias mee, reporter bij Museumtoeren. Zijn verslag over mijn eerste gidsbeurt lees je hier.

Wanneer tijdens mijn laatste rondleiding de studenten drie keer gniffelen en blijk geven dat ze mijn verhaal begrijpen, ben ik erg gelukkig. Job. Klaar.

– Hanne –

Reacties zijn gesloten.

Brecht en Hanne waren ook