Brecht (19) en Hanne (18) waren een week lang
Begeleider

Begeleider van mensen met een beperking

Hanne: Ik was ontzettend blij toen ik te horen kreeg dat we een week aan de slag mochten als begeleider van mensen met een beperking. Geen enkele taak is te veel voor de begeleiders en de cliënten (want zo spreken de begeleiders over hun mensen): naar vlinders gapen, in de composthoop naar wormen zoeken en al zingend onkruid wieden. Op bioboerderij ‘Het Ganzenhof’ in Avelgem werken mensen mét en zonder beperking samen: er worden groenten gekweekt, dieren gefokt en brood gebakken.

Tijdens vakanties ga ik met Kazou op Jombakamp als monitor. Da’s een kamp voor kinderen met een beperking.

Ik dacht dat ik goed was voorbereid. Niet dus.

— Hanne

Ik krijg natte lekkussen (brrr) en hoor dat de cliënten over mij dromen (uuh?). “Hoe ga ik daar het beste mee om?” vraag ik mezelf continue af.

“Hanne! Als ik jou zie ben ik niet meer bij te sturen!” – Geert

Door te werken verdwijnen de beperkingenBrecht heeft nul ervaring met deze doelgroep. Meer zelfs, hij is bang van dit soort mensen. “Toch gaat hij heel spontaan om met de cliënten”, vertelt coach Thijs. “Hij smijt zich in de job zonder er al te veel bij na te denken. Spontaan blijven, het is zo dat het moet.” “Ik dacht dat je zo’n mensen gewoon wat moest bezig houden, niet dus. Hier wordt echt gewerkt,” zegt Brecht.

“Het is onze taak om voor hen te supporteren in hun werk” vertelt coach Griet. “Ze leren hoe ze zelfstandig kunnen werken. Zo ‘verdwijnen’ hun beperkingen.” Coach Griet heeft een diploma industrieel ingenieur op zak. Niet echt logisch om daarmee in de zachte sector terecht te komen. Maar met haar spontaniteit en haar zorg, zit Griet hier op haar plaats. Het is mooi om te zien dat ze haar passie heeft gevolgd.

Nog nooit zoveel speeksel op mij gehadIk krijg aandacht als een prinses

Als de cliënten hun mond open doen, is de kans groot dat er speekselkusjes of dikke complimenten uitkomen. Zoveel knuffels en zoveel nieuwe dikke vrienden. Ik krijg evenveel aandacht als een prinses, en dat tussen de velden. Dat voelt goed, mannekes!

Hoeveel trouwaanzoeken kan een mens aan per dag?

— Hanne

Veters knopen vreet tijd

Veters knopen vreet tijd

Ik heb mij – ik moet daar eerlijk in zijn –  af en toe toch stevig moeten vermannen. Wanneer ik een volwassen man, die evengoed mijn grootvader kan zijn, zie stuntelen met het binden van zijn veters, of niet eens weet hoe een gieter werkt, dan is dat pijnlijk om zien. Hen als achttienjarig grietje dingen uitleggen, die zij mij normaal zouden aanleren, dat pikt. In Brechts jobrapport vind ik dit ook terug: “Het is niet leuk om te beseffen dat die mensen nooit volwassen zullen worden.”

Iedereen beperkt

Affectie troef op de bioboerderijDe mensen die beseffen dat ze een beperking hebben, vind ik het moeilijkst om mee om te gaan: “Op vrijdag mag ik kleutertjes van een school begeleiden” vertelt Joëlle fier. “Ik heb ook een beperking”, zegt ze, “maar je zou het niet zeggen hé.” Na een paar dagen hier te werken vraag ik me af wie hier eigenlijk normaal is. Het zijn wij, de ‘normale mensen’ die ons te vaak beperken in wat en wie we zijn.

Eigenlijk hebben wij – de ‘normale’ mensen – de grootste beperking, niet?

— Hanne

Lachen met mongooltjes

Lachen, gieren, brullen, de cliënten zijn een grote brok humor. Waarom zou ik niet met hun flauwe moppen en grappige gezichtsuitdrukkingen lachen, ze zijn gewoon grappig!? Wanneer je lacht met de grappige dingen die een persoon met het syndroom van down doet, hoef je je niet schuldig te voelen, zolang je maar niet met hun beperking lacht.

– Hanne –


 

 meer begeleider

6 reacties op “Begeleider”

  1. Ineke zegt:

    Ik weet niet op wie jaloers te zijn, op de mensen van de boerderij die jullie een weekje op bezoek hadden. Of op jullie, samen met de groenten tussen de mensen groeien…weer een chique reportage!

  2. brecht zegt:

    leuk om zien dat jullie (ook) genoten hebben van deze job,onze -zachte- sector.is een waar plezier te gaan werken, fluitend de dag door. een aanrader! samen grenzen verleggen 🙂

  3. Het is leuk om te horen en zien dat ze inderdaad menige harten doen smelten, gewoon zoals ze zijn. Daar kunnen vele “normale” personen een voorbeeld aan nemen.
    Ik ben blij dat ook jullie deze kans gekregen hebben om dit persoonlijk te kunnen ervaren…

  4. […] Meer lezen over Brecht (19) en Hanne (18) hun week als begeleider van mensen met een beperking? Klik hier! […]

  5. Eline zegt:

    Superveel respect voor mensen die deze job uitoefenen! Ik bekijk deze mensen ook anders na het bekijken van dit filmpje! Ik zou zeker ook overwegen om deze job te doen, want het ziet er superleuk uit! Je krijgt ook veel liefde terug van deze mensen en dat is fantastisch! Uit deze job haal je zeker voldoening.

  6. Emma zegt:

    Het is inderdaad niet makkelijk om begeleider te zijn als je de opleiding niet gevolgd hebt, omdat je enkel jezelf hebt en dat is het enige waar je op kan rekenen. Maar toch vind ik dat Hanne en Brecht het zeer knap doen!

Brecht en Hanne waren ook