Slager Jef

Selectie Slager - 29
portret Jef
  • ondernemende vleeseter
  • warme leermeester
  • vlugge vingers

Jef (71) leeft tussen (en van) zijn vlees. Op pensioen gaan is voor hem geen optie. Volgens Jef heb ik het slagersvak in mijn vingers. Maar zo’n volbloed beenhouwer worden als Jef, dat zou toch nog enige training vragen.

Wat was je droomjob als kind?

Jef: In ben geboren tussen de biefstukken en de charcuterie. Heel snel wist ik dat ik beenhouwer wilde worden. Op mijn 13de volgde ik een driejarige opleiding op de beenhouwerschool. Ik erfde de slagerij van mijn vader en nu, een halve eeuw later, ben ik nog niet van plan er afscheid van te nemen.

Hoelang blijf je nog werken?

Jef: Ik ben geen mens om met de gepensioneerden te gaan kaarten. Slager zijn houdt me gezond. Al kan het wel eens kraken als ik om 5u ’s ochtends opsta, maar eenmaal bezig, gaat dat weer vlot. Ik word er blij van als ik worsten sta te draaien of préparé aan het maken ben.

Wat doe je het allerliefst op je werk? En welke taken pak je er met wat tegenzin bij?

Selectie Slager - 29Jef: Ik doe alles graag: uitbenen, charcuterie maken, koteletten kappen, salami snijden, alles wat met vlees te maken heeft. Zelfs kuisen doe ik graag, want dan zit de dag erop.

Is je leven veranderd door deze job te doen?

Jef: Als zelfstandige ben ik constant bezig met mijn job, behalve de drie weken per jaar dat ik naar Benidorm ga (lacht). Als je kwaliteit wil brengen naar de klanten toe en een goed draaiende zaak wilt, moet je keihard werken. En niet alleen in het werkhuis, ook de boekhouding moet in orde zijn. Af en toe ga ik zelf op zoek naar nieuwe uitdagingen: nieuwe recepten uitproberen en er een actie rond bedenken. Ik heb zelfs een eigen soepballekesmachine ontwikkeld.

Wat is je favoriete moment van de werkdag?

Jef: Mijn dutje na het middagmaal. Dat is echt genieten en dat mag ook wel als je elke dag om 5u opstaat.

Brecht