Verpleger Jeroen

Roadies-Verpleger-Blog 1618
coach Jeroen
  • perfecte teamspeler
  • gezondheidsfreak
  • haan tussen de kippen

Op een week tijd word ik geen volbloed verpleger. Gelukkig is mijn coach Jeroen dat wel. Hij leert me patiënten begeleiden in het operatiekwartier (OK). En ik vraag hem alles wat ik wil weten.

Wist jij als tiener al dat je verpleger wilde worden?
Jeroen: “Helemaal niet. Ik heb acht jaar hotelschool gevolgd in het middelbaar. Ik had geen zin om te studeren. Ik bleef zitten in het tweede en het vierde middelbaar. Op het einde was ik alles wat met horeca te maken had, beu. De stages met lange uren tijdens weekends en op feestdagen deden me inzien dat de job niet in mijn leven paste. Ik wou iets anders doen. Kleuterleider, architect, verpleger, ik had geen flauw idee. Zonder veel na te denken, koos ik voor verpleegkunde.”

Wanneer ontdekte je dat dit echt jouw ding is?
Jeroen: “Dat was knal tijdens mijn eerste stagedag. Ik moest een bejaarde vrouw wassen, naakt. De manier waarop die vrouw me zoveel vertrouwen gaf, dat pakte me. Ik voelde meteen dat de job me voldoening gaf.  En hoe langer ik studeerde, hoe vlotter het ging. Ik volgde een specialisatiejaar radiologie. Na een jaar in een Antwerps ziekenhuis solliciteerde ik in AZ Diest. Ik werk hier nu al 14 jaar. Het is een klein ziekenhuis. Dat heeft zijn voordelen. Ik ken hier iedereen. De sfeer zit echt goed. Dokters en verpleegkundigen werken hier fijn samen.”

Welke kwaliteiten heb je nodig om deze job goed en graag te doen?
Roadies-Verpleger-Blog 1616Jeroen: “Je moet je vooral goed kunnen inleven: in de patiënten, maar ook in de rol van de dokters en collega’s. In het operatiekwartier is het contact met de patiënten minder groot dan bijvoorbeeld op de dienst geriatrie, maar het is hier echt teamwerk. Belangrijk is wel dat je weet wanneer je moet zwijgen. Soms kunnen er grapjes uitgehaald worden en kan het een los sfeertje zijn, maar je moet vooral ook weten wanneer te stoppen. De dokters en de patiënten moet je op gepaste tijdens weten te respecteren, keihard.”

Praat je vaak over je werk met vrienden en/of familie?
Jeroen: “Mijn vaste vriendengroep bestaat helemaal uit verplegers en verpleegsters, daar zitten veel collega’s tussen. Natuurlijk praten we over het ziekenhuis. Maar iedereen respecteert wel het beroepsgeheim. Namen van patiënten worden niet genoemd. Zelfs thuis niet. Ik leerde mijn vrouw hier kennen, al dansend op een bonte avond (lacht). Zij werkt op de spoedafdeling. Dat is emotioneel wel zwaarder en dan moet je regelmatig stoom kunnen afblazen.”

Brecht